57 JAAR GELEDEN.........

Een gesprek met Victor Zemann. Naamgever van onze vereniging!?!?

57 jaar geleden is de tafeltennisvereniging Victoria '62 opgericht.

Een van de personen die in die tijd in Duiven een belangrijke maatschappelijke positie had was de plaatselijke kapelaan, Victor Zemann. Ik had al via via gehoord dat deze persoon, in ieder geval voor de oprichters van de tafeltennisvereniging, belangrijk genoeg was om zijn voornaam te gebruiken als naam voor de tafeltennisvereniging. Voor mij voldoende aanleiding om te achterhalen waar de heer Zemann op dit moment woont/werkt. Na wat heen en weer gebel kom ik er achter dat Victor Zemann nog steeds leeft en een eigen parochie heeft in Doetinchem. Bellen dus! De man is weinig thuis, maar na een paar pogingen is het raak. Enthousiast begint hij te vertellen. Met veel moeite kom ik er tussen en stel voor om een afspraak te maken.

Op 13 december 1997, 13.30 uur, was het zover. Toch wel een tikkeltje nerveus vertrek ik naar Doetinchem. Wat moet ik vragen? Ik heb wel een aantal vragen op papier gezet, maar toch.... Zal hij nog dingen kunnen herinneren? Ik parkeer de auto bij de kerk en loop de oprit op. Woont niet slecht dacht ik. Ik bel aan en de deur wordt opengedaan door een vriendelijk en goed uitziende man. Het blijkt Victor Zemann zelf te zijn. Hij verontschuldigt zich dat in het weekend hij wat minder hulp heeft en dus zelf even de keuken in moet om koffie te halen. We gaan in een gezellige kleine kamer zitten en
lekkere boterkoekjes worden voor mij neus gezet.

Mijn nervositeit verdwijnt snel. Ik kijk naar mijn blaadje met vragen. Ik begin maar met een algemene vraag over zijn achtergrond. Het gesprek gaat vanzelf (Ik kijk nauwelijks meer naar mijn nog te stellen vragen).

"Ik ben geboren in Lochem (30 dec 1933 ( 30 sep 2014)) en heb voordat ik naar het seminarie in Apeldoorn ging eerst de HBS in Nijmegen gevolgd. Ik kreeg in 1960 te horen dat ik naar Duiven ging en dat ik binnen een paar dagen mij moest melden bij de toenmalige pastoor v.d. Anker. Ik wist niet eens waar Duiven lag en in die tijd had je nog geen auto en de bus reed ook maar mondjesmaat. Ik had toen wel een brommer gekregen bij mijn inwijding, maar geen leren jas. Het werd dus werkelijk een 'Keulse' reis.

In die tijd had een geestelijke toch wel aanzien en ik werd in veel gevallen gevraagd om adviseur te zijn, ook in het verenigingsgebeuren. Ik heb ook veel tijd besteed aan jeugdwerk. Er was toen niets of nauwelijks wat voor de jeugd en ik heb toen met een paar anderen dan ook vakantieweken en andere bezigheden voor de jeugd georganiseerd.

Wat mij verder is bijgebleven is dat ik een mooie kamer had en dat het eten op de
pastorie 'uit de kunst' was. Het salaris toen was F. 20,- per week (incl. kost en inwoning), maar bij huisbezoek was het heel gewoon dat je wat kleingeld toegestopt kreeg.

In de loop van 1962 kreeg ik te horen dat de tafeltennisvereniging mijn voornaam had gebruikt en ik kan mij nog goed herinneren dat ik bij mijn afscheid (najaar 1962) een cadeaubon van de tafeltennisvereniging kreeg. Zelf ben ik nooit actief lid geweest, maar ik heb altijd een speciaal plekje in mij voor Duiven en Victoria. Je eerste liefde vergeet je namelijk nooit.

Je krijgt echter nooit lang de tijd om echt afscheid te nemen. Het is heel gebruikelijk dat een kapelaan 1 à 2 jaar op een stek zit, op een dinsdag in september een benoemingsbrief krijgt en op vrijdag kennis maakt met de nieuwe parochie. Zo is het met mij ook gegaan.

Na Duiven ben ik kort gaan werken in Achterveld bij Amersfoort en in Oldenzaal. In 1964 ben ik gaan werken bij het bisdom Utrecht, waar ik tot '73 ben gebleven. Toen ging ik
naar Amersfoort en sinds 1979 zit ik al weer in Doetinchem.

Ik zal nog ongeveer een jaar hier aanblijven om dan het wat rustiger aan te doen. Ik zal
wel in Doetinchem blijven wonen maar waar ik een beetje tegen op zie is dat de mensen
je toch wel weer weten te vinden en weer vragen om dit of dat te doen. Ach, dat is natuurlijk niet vervelend. Ik heb dan ook de tijd om weer mensen echt te bezoeken, want in mijn huidige functie kom je daar jammer genoeg steeds minder aan toe. Ik zal dan ook weer gaan reizen en piano spelen. Of misschien ga ik wel weer studeren aan de Volkshogeschool, cultuurgeschiedenis of zoiets"
.

Ik wilde afsluiten. Het was inmiddels bijna 2 uur later. Ik had nog 1 vraag: "Heeft u nog een 1998-boodschap voor de club?"

Ik vind het jammer dat ik niet op jullie feest kan komen en ik wens natuurlijk een ieder alle goeds, maar ik wil ook zeggen dat een vereniging een belangrijke binding kan zijn (moet zijn) voor de leden. Het maakt in wezen niet uit of je een kerkelijke binding of een wereldse binding vindt. Het gaat er om dat je ergens bijhoort. Dat je met plezier ergens naar toe gaat. En een club of een vereniging kan een hele belangrijke betekenis hier in hebben.

Victor Zemann wil graag op de hoogte worden gehouden van het wel en wee van de club en hij belooft om bij het 40 jarig jubileum wel op het feest te komen. Ik vraag of ik nog een foto mag nemen en loop met Victor Zemann richting zijn prachtige voortuin. Toch loopt hij nog even snel naar boven en trekt een net colbert aan (kamt zijn haar nog even netjes) en de foto kan worden gemaakt.

Ik zit weer in de auto terug naar Duiven. Ik denk met veel plezier terug aan het gesprek met de toenmalige kapelaan Zemann. En hoewel de naam Victoria natuurlijk verschillende herkomsten kan hebben denk ik dat wij trots mogen zijn op onze oprichters dat zij de naam Victoria hebben gekozen. Het klinkt in ieder geval beter dan Johannia.